حمل ونقل جاده ای

   به تعریفی حمل ونقل ؛ انتقال اشخاص و کالاها از نقطه ای به نقطه دیگر است.

       ابتدائی ترین شیوه حمل و نقل زمینی باربری بوسیله انسان بوده است ، انسان در حرکت آهسته و کند خود کالا های مورد نیاز خود را از نقطه ای به نقطه ی دیگر انتقال می داده است و آثار این نوع حمل و نقل هم اکنون به ندرت در بعضی از کشور های فقیر و کم توسعه جهان دیده می شود  ، اما به لطف ماشین آلات و تجهیزات مکانیکی و الکتریکی بخش مهمی از باربری و حمل ونقل در کشورهای در حال توسعه  به آسانی انجام می گیرد.

   میتوان گفت از سال 1896 که شرکت آلمانی دایملر اولین کامیون دنیا را ساخت. قدم  اولیه برای آغاز فصلی نو در صنعت حمل و نقل زمینی برداشته شد . امروزه حمل و نقل زمینی با بهره مندی روز افزون از راه های کوچک تا شاه راه های ترانزیتی، اصلی ترین نوع حمل کالا در سراسر دنیا به شمار آورد .

    صنعتی که به تجهیز ملزومات حمل و انتقال اشخاص و کالاها می پردازد بخش مهمی از اقتصاد ملی را تشکیل می دهد که به صنعت حمل ونقل شهرت یافته است. این صنعت سه بخش اساسی دارد: ۱- تجهیزات ساختاری که مشتمل است بر شبکه های حمل و نقل (مانند جاده ها، خطوط راه آهن و…) و ترمینال ها (مانند بنادر، فرودگاه ها) ۲- وسایل حمل و نقل مانند کامیونها، هواپیماها ۳- عملکرد یعنی ضوابطی که وسایل حمل و نقل بر اساس آن در شبکه های حمل و نقل حرکت می کنند مانند ضوابط قانونی و آیین نامه ها حمل و نقل.  

       هر کشوری و هر شهری ، توسعه زیرساخت ها، یکی از الزامات مهم رشد اقتصادی و افزایش رفاه عمومی به شمار می رود. در این میان، زیرساخت های حمل ونقل، و به ویژه، شبکه حمل ونقل جاده ای، از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیربناهای حمل ونقل، علاوه بر بهبود شاخص های اقتصادی و اجتماعی در خود این بخش، نقش مؤثری در رونق دیگر بخش های اقتصاد دارد، به علاوه، بسترهای مناسب حمل ونقل و ترابری، ضمن ایجاد امکان بهره مندی از قابلیت های ترانزیت و حمل ونقل بین المللی، فرصت های ارزنده ای جهت اعمال نقش فعال در معادلات بین المللی فراهم می کند. همچنین نقش مؤثر زیرساخت های مناسب حمل ونقل در تقویت پدافند غیرعامل و مدیریت بحران های مختلف، قابل توجه است. محدودیت منابع دولتی و کارآیی پایین این بخش در اجرای پروژه ها، توجه کشورهای مختلف را به استفاده از توانمندی های بخش خصوصی جلب کرده است، در این راستا، ایجاد انگیزه مناسب در بخش غیر دولتی و کاهش مخاطرات و رفع نگرانی های این بخش، از اهمیت بالایی برخوردار است. یکی از زیرساخت های مهم حمل ونقل جاده ای، آزادراه است که در این مقاله، به معرفی و بررسی ابعاد مختلف مشارکت دولت و بخش خصوصی در توسعه آن، با رویکرد افزایش اطمینان بخش خصوصی پرداخته شده است.

        در کشورهای اتحادیه اروپا و در کشورهای مترقی مالکیت خودروها در اختیار شرکتهای حمل و نقل میباشند و رانندگان به استخدام شرکتهای مذکور درمیآیند و بعضاً سهام آنها را در اختیار دارند.   در ایران ناوگان حمل و نقل در مالکیت رانندگان بوده و شرکتهای حمل و نقل نمی توانند در فعالیتهای خود به اندازه کافی ابتکار عمل داشته باشند.   لذا به جای اینکه مدیران شرکتهای حمل و نقل با بینش و آینده نگری و با هماهنگی با سیاستهای کلی کشور ناوگان حمل و نقل را اداره نمایند، این رانندگان هستند که به نظام حمل و نقل کشور جهت میدهند.

 و در آخر اضافه میشود که ؛  حمل و نقل زمینی با توجه به مقرون به صرفه بودن هزینه های تمام شده نسبت به حمل و نقل هوایی، مدت زمان کوتاه تر نسبت به حمل و نقل دریایی و با توجه به اینکه نیاز به ترانزیت کالا همچون حمل و نقل دریایی از گمرکی به گمرک دیگری نیست همواره مورد توجه بوده و از این امتیازات بهره برده است.

 - عوامل مهمی در حمل کالا تاثیر دارند :

 - خصوصیات فیزیکی اقلام .

 - حجم اقلام و کالا ها .

 - وسایل و تجهیزات حمل ونقل .

 - برنامه زمانبندی حمل ونقل .

 - نوع وسیله نقلیه .

 - نیروی انسانی ماهر .

road plan

آرام بارتهران

 

 

 

 صفحه اصلی